Tula.Verse is een Afro-futuristische vertelling van het verhaal van het Curaçaose verzets (vernoemd naar vrijheidsstrijder Tula) d.m.v. muziek, spoken word, theater en beeldende kunst. Maker Vernon Chatlein nodigt je uit om de archieven en bestaande narratieven te bevragen, door samen de echo’s van de Caribische opstanden tegen het koloniaal regime te onderzoeken.

Dit is een verhaal van sœurité (zusterschap).
Tula·Verse II – Sœurité nodigt Vernon Chatlein samen met een team van geweldige denkers en artiesten je uit om samen stil te staan bij de geschiedenis — bij de herinneringen en verhalen die ons vormen, maar die niet altijd volledig verteld zijn. In deze voorstelling wordt herdenken geen herhaling, maar een actieve bevraging van het archief.

Vertrekkend vanuit het concept van critical fabulation van Saidiya Hartman opent Sœurité ruimte voor perspectieven die vaak zijn vervormd, verzwegen of uitgewist. Centraal staan Maria en Agathia, twee vrouwelijke verzetsfiguren verbonden aan de opstand in 1716 rond Plantage Rif Sint Marie op Curaçao. In koloniale bronnen verschijnen zij slechts in fragmenten — via geweld, onder dwang verkregen getuigenissen, of zelfs zonder naam. Wat blijft er over van hun verhaal wanneer we het archief niet als absolute waarheid beschouwen?

Vier vrouwelijke, multidisciplinaire performers dragen deze voorstelling. Zij belichamen niet alleen de historische breuklijnen, maar ook de onderliggende kracht van zusterschap: een netwerk van verbondenheid, zorg, strategie en verzet dat generaties heeft doorstaan.

Waar Tula·Verse, de eerste van reeks, zich richtte op het verhaal van Tula op 17 Augustus 1795, richt Sœurité zich in het bijzonder op de vaak onzichtbaar gemaakte rol van vrouwen: hun aanwezigheid, hun verzet en hun nalatenschap, van toen tot vandaag.